Korea Płd. budziła się latami. Teraz się obudziła.

Kraj, który sam siebie zablokował

Przez ostatnie pięć lat Korea Południowa była geopolitycznym paradoksem: kraj z jednymi z najlepszych inżynierów na świecie, potężnym przemysłem stoczniowym idealnym do produkcji turbin offshore i globalnymi liderami baterii — Samsung SDI, LG Energy Solutions, SK On — który jednocześnie upychał się węglem jak w 1995 roku.

Konserwatywny rząd Yoon Suk-yeola wyhamował każdy projekt OZE, który mógł. Przepisy środowiskowe przekształcił w tarczę. Subsydia do atomu pompował jak maniak. W 2024 roku węgiel i gaz to wciąż ponad 60% miksu energetycznego kraju, który produkuje jedne z najlepszych paneli słonecznych na świecie i sprzedaje je… całemu światu. Tylko nie sobie.

I wtedy pojawił się Lee

Lee Jae-myung wygrał wybory z programem, który w polskich realiach byłby uważany za rewolucję. 70% OZE do 2038 roku. Offshore wind jako core strategii — z 20 GW planowanych na Morzu Żółtym i Południowokoreeańskim do 2030. Szybki phaseout węgla. I — co najważniejsze — uruchomienie rządowych kontraktów dla krajowych firm battery storage.

Dla takich graczy jak POSCO Holdings, Hyundai i tria bateryjna (Samsung SDI / LG / SK On) to sygnał startowy. Masz gotowe łańcuchy dostaw. Masz fabryki. Masz kadry. Jedyne czego brakowało — to zamówień krajowych, które dają certyfikaty i referencje do eksportu.

Korea nie potrzebowała technologii. Korea potrzebowała decyzji politycznej. — Bloomberg NEF, marzec 2026

Dlaczego to ważne poza Koreą?

Bo jeśli Korea naprawdę odpali, to:
— rynek offshore Asia-Pacific dostaje kolejnego gracza z ogromnym potencjałem wykonawczym
— LG i Samsung SDI zyskują referencje domowe, które wzmacniają ich pozycję w przetargach UE
— Korea może dogonić Chiny jako eksporter kompletnych systemów energetycznych — nie tylko komponentów

BloombergNEF szacuje, że koreański rynek OZE może urosnąć czterokrotnie do 2030 jeśli Lee utrzyma kurs przez całą kadencję. To nie jest mała liczba dla globalnych dostawców.

A teraz to samo pytanie do nas

Polska ma Polenergia, DTEK, Orlen Green. Mamy Morze Bałtyckie. Mamy inżynierów. Mamy stocznie, które mogą robić monopile. Ale decyzje polityczne mieliśmy przez lata takie, że nie wybudowaliśmy jeszcze ani jednej działającej komercyjnej morskiej farmy wiatrowej.

Korea się obudziła. Pytanie brzmi — kiedy my?

Trzymam się tematu. Będę pisał jak Lee pójdzie z tym do przodu — albo jak mu zablokują.

Powyższe dane i szacunki mają charakter analityczny i informacyjny. Nie stanowią porady inwestycyjnej ani finansowej. Konkretne wyniki zależą od indywidualnej sytuacji energetycznej, lokalizacji, dostępnych programów dotacyjnych i warunków instalacji.